[ جلد اول ] پيشگفتار انجمن به نام خداوند جان و خرد عبد القادر بن ملوك شاه بن حامد بداؤنى از دانشمندان و مورّخان بنام دورهء اكبر در سال 947 ه . در بداؤن ، زادگاه حضرت نظام الدين اوليا ، به دنيا آمد . تحصيلات خود را در زادگاهش در محضر استادانى چون شيخ حاتم سنبهلى ، سيّد محمّد مكّى ، شيخ سعد الله نحوى ، و قاضى ابو المعالى به انجام رساند ، در سال 969 ه . به طريقت شيخ مبارك ناگورى ، پدر ابو الفضل و فيضى فياضى درآمد . در دانشهاى رايج زمان خود از قبيل : تاريخ ، حديث ، فقه ، تفسير ، نجوم ، موسيقى ، منطق و شعر مهارتهايى كسب كرد و به شهرت رسيد . به سال 982 ه . به دربار اكبر پيوست و در محفل خلوت بار يافت و در آنجا با اكثر دانشمندان آن روزگار كه در دربار اكبر بودند ، آشنا شد . به سبب عمق معلومات و ذكاوتى كه داشت مورد توجه اكبر پادشاه دانش پرور هند قرار گرفت و به سلك نديمان وى پيوست . منصب امامت دربار اكبر به عبد القادر واگذار شد ، اما اوضاع دربار بر او گران آمد و از آن كار دست برداشت ، ولى در سال 987 ه . بار ديگر به دربار پيوست و به سمت منشى تعيين شد و منصب هزارى يافت و مأمور ترجمهء كتابهايى از زبان سنسكريت به فارسى و تأليف كتابهاى ديگر شد . در سال 987 ه . كتاب الاحاديث را كه ترجمهء احاديث نبوى است به پايان رسانيد ، مأمور اتمام تاريخ الفى شد . كتاب سنگهاسن بتسيى را از زبان سنسكريت